(مطلب زیر در اسفندماه 88 با متن و تصاویر جدید به روز گردید ):

عشق آباد. چرا به این شهر میگن عشق آباد؟ شاید بعضیا فکر کنن بخاطر اینه که لابد در این شهر همه عشق میکنن.

علتش اینه که اینطوری که من شنیدم اسم قدیم این شهر اشک آباد بوده و یکی از شهرهای مهم در زمان حکومت سلسله اشکانیان بوده است.

بهرحال اسم این شهر درحال حاضر به زبان انگلیسی اشکابات (Ashkabat) است.

تصاویر زیر همه مربوط به سال 1382 یا کریسمس 2003 بود که در یکی از سی دی های قدیمی ام پیدا کردم و تصمیم گرفتم هم برای ماندگاری اونا برای خودم و هم برای دوستانی که شاید دوست داشته باشن از عشق آباد اطلاعاتی داشته باشند ( البته عشق آباد هفت سال قبل، و امروز حتما تغییراتی اساسی کرده همونطور که اون زمان هم نسبت به هفت سال قبلش و دوران کمونیست ها کاملا تغییر کرده بود )، بعضی از این تصاویر رو منتشر کنم.

اول از همه، مردم عشق آباد.

مردم عشق آباد بخشی روسی الاصل هستند و بخشی هم ترکمن و البته بخشی دورگه و سایر اقوام.

لباس اقوام ترکمن کاملا مشخصه و حتی در عکس های زیر می بینیم که بچه هاشون هم لباسهای سنتی خودشون رو می پوشن:

یک روز صبح به یک پارک رفته بودیم که دیدیم یه گروه خانواده عروس و داماد اومدن اونجا عکس یادگاری بگیرن. معلوم میشه که مراسم عروسی ساده ای دارن. داماد بنظر میرسه اصالتا روس و عروس هم احتمالا دورگه بود:

گفتم پارک. راستی در شهر عشق آباد چندین پارک بزرگ دیده میشه که همه خلوت و تمیز و جوی های آب زلال در اونها جاری. واقعا دیدنی و قشنگ بودن.

و البته از مفاخر و شعرا و قدیمیهاشون خیلی مجسمه ساختن که تقریبا همه پارک هاشون از این مجسمه ها پر شده و بنظر میرسه علاقه خاصی به مجسمه سازی دارن و اینکه نشون بدن که دارای یک تاریخ فرهنگی هستن.

تصویر زیر هم معروف به سه شاخه یا تری پود (Tripod) است که از وسط اون با یک بالابر به بالا میرین و از بالاترین نقطه می شه شهر زیبای عشق آباد رو تماشا کرد.

تصاویر زیر را از بالای تری پود Tripod تهیه کردم. اونجا ره به اسم تری پود میشناسن و کافیه هر کس میخواد بره اونجا به تاکسی بگه تری پود:

این هم موزه ملی ترکمنستان که هم در روز و هم در شب نمای بسیار قشنگی داره:

تصویر زیر درب ورودی موزه ملی. راستی این سربازا حتی یک میلیمتر هم تکان نمی خوردن. کاملا مثل مجسمه بودن.

و مسجد جامع عشق آباد که رد پای سرمایه گزاری فرهنگی کشور ترکیه در این کشوره:

یکی از مشخصه های این مردم اینه که واقعا خیلی بندرت میشه با اونها صحبت کرد. چون نه فارسی متوجه میشن و نه انگلیسی. با اینهمه یه روز که سوار بر تاکسی در سر یک چهار راه توقف کرده بودیم، راننده به مجسمه زیر که در کنار پیاده رو نصب شده بود اشاره کرد و به فارسی گفت:  شیر مازندران.

این پیر زن هم کارگر یکی ازغرفه های بازاری بود به اسم روسکی بازار که انگار داره به من میگه چرا عکس میگیری؟

از بازارها بگم.

روسکی بازار یکی از بازارهای معروف اونجاست که خیلی از مایحتاچ روزانه نظیر سبزیجات و میوه جات و گوشت و لبنیات ( و همه واقعا به قیمتهای خیلی ارزان درمقایسه با ایران ) در اونجا بفروش میرسه. البته مغازه های دیگه هم داره. راستی تا یادم نرفته بگم که واحد پول ترکمنستان منات است و تقریبا میشه گفت که همه چیز اونجا درمقایسه با ایران خیلی ارزونه مخصوصا خوراکی و لوازم برقی. گوشت و لبنیات واقعا با کیفیت بسیار عالی و به قیمت خیلی ارزانه که آدم هوس میکنه از این گوشت های با کیفیت و عالی و ارزان برداره با خودش بیاره ایران.

تصویر زیر از روسکی بازاره Ruski Bazar :

یک مال هم اونجا ساختن به اسم ایمپاش که یک شرکت ترکیه ای است و همون شرکتی است که میگن بازار پروما را در مشهد ساخته.

یکی از بازارهای سنتی و قدیمی عشق آباد هم بازاریه به اسم اکتوم بازار. در این بازار میشه چیزهای سنتی و سوقاتی های ترکمنی خرید. من یه کلاه خریدم. و البته در تصویر زیر هم یه دختر روس که داشت محصولات نسکافه رو تبلیغ می کرد به ما شش تا از این لیوانها هدیه داد که ما هم در ازای اون بهش افتخار دادیم و با خودش و لیوانهاش عکس یادگاری گرفتیم:

یکی از چیزایی که اگه وسواس نداشته باشین میشه حتما در عشق آباد Try بکنین کبابهای خوشمزه اوناست. که البته من اون زمان که خیلی وسواسی تر از حالا بودم اینکارو نکردم.

و سرانجام این هم آقای پاپا نوئل که در میدانی در مرکز شهر با مردم عکس یادگاری میندازه:

و تصاویر زیر را هم امروز ( اسفند ماه 1388 ) از اینترنت تهیه کردم که همگی به عشق آباد امروز مربوطه: